തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യഭരണം (4)

  • Published on November 13, 1907
  • By Staff Reporter
  • 1230 Views
This article / write-up appeared in Svadesabhimani. Svadesabhimani.com has not made any changes.

 ഇവരിൽ ഒന്നാമൻ ചരവണയാണ്‌. ഈ ആൾക്ക് മറ്റു നാമങ്ങളും ഇല്ലെന്നില്ല. ചാമി - അനന്തരാമയ്യൻ - ഈ സംജ്ഞകളും ഈ ആളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ആൾ ദുഷ്കൃതങ്ങളെ ചെയ്തു തളർന്നും ക്ഷീണിച്ചും, കൊട്ടാരത്തിന്‍റെ ഒരു മൂലയിൽ, മഹാരാജാവിന്‍റെ ദേഹത്തിന് ഏറ്റവും സമീപം, സദാ വർത്തിക്കുന്നുണ്ട്‌.  മറ്റെ ആൾ കുറേ ദിവസങ്ങളായി ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്‍റിനെ ഭയന്നോ, തന്‍റെ ദുഷ്കൃതസഞ്ചയോൽപാദകമായ ദ്രവ്യത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതിനോ, കുറെ അകലെയുള്ള ഒരു അമ്മവീട്ടിൽ താമസിക്കയാണ്. എങ്കിലും, അയാളുടെ നിത്യാവശ്യങ്ങൾക്കായി, വലിയ കൊട്ടാരം തന്നെ ഇളകി വടശ്ശേരിയിലേയ്ക്ക് ദിവസംപ്രതി പത്തുപതിനഞ്ചു പ്രാവശ്യം പോകുന്നു എന്ന് ജനങ്ങൾ ശങ്കിക്കത്തക്ക വിധത്തിലുള്ള പ്രതാപത്തോടുകൂടി, ചില യാത്രകൾ കഴിക്കാറുണ്ട്. രാജ്യഭരണ കാര്യങ്ങളിൽ മഹാരാജാവിന്‍റെ സ്വാഭാവികമായ ബുദ്ധിഗുണത്തെ ധർമ്മനിഷ്ഠയിൽനിന്നു തെറ്റിക്കുന്നതിനും മറ്റും ആയി, ഇവർ വലിയ കൊട്ടാരത്തിൽ തന്നെയാണ്, സ്വല്പ സമയമൊഴിച്ച്, പകലും രാത്രിയും കഴിച്ചു കൂട്ടുന്നത് .

ഇങ്ങനെ അനുദിനവും, നിരന്തരവും, മഹാരാജാവിന്‍റെ ബുദ്ധിയെ ഭേദിപ്പിക്കുന്ന വിഷയത്തിൽ ജാഗരൂകന്മാരായിരിക്കുന്ന ഈ സേവകന്മാർക്ക് വലിയ കൊട്ടാരം സംബന്ധിച്ച്‌, മാസപ്പടിയായത്തന്നെ   പ്രതിമാസം അറുനൂറും മുന്നൂറും രൂപയുള്ള രണ്ട് വല്ല്യ ഉദ്യോഗങ്ങളെ അധീനപ്പെടുത്തീട്ടുണ്ട്. ഇവരിൽ ഒന്നാമൻ വിളഞ്ഞതരം നിരക്ഷരകുക്ഷിയും രണ്ടാമൻ കഷ്ടിച്ചു എഴുത്തറിയാവുന്നവനും ആകുന്നു. ഇവരുടെ നടത്തകൾ ഏറ്റവും ഗർഹണീയങ്ങളായിട്ടുള്ളവയാണ്. ഇവരുടെ കുടുംബം ഗണനീയമായിട്ടുള്ള അവസ്ഥയോട് കൂടിയതല്ല. മനുഷ്യരെ സംബന്ധിച്ച്‌ അനേകം യോഗ്യതാംശങ്ങളിൽ ഒന്നെങ്കിലും ഇവരെ സംബന്ധിച്ച്‌ പറയുവാൻ പാടില്ല.  ഇങ്ങനെയുള്ള രണ്ട് ആളുകളെയാണ് മഹാരാജാവ് രാജ്യഭരണ കാര്യങ്ങളിലും, രാജകുടുംബ ഭരണകാര്യങ്ങളിലും ഉപദേഷ്ടാക്കന്മാരായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. തിരുവിതാംകൂർ  രാജ്യഭരണ കാര്യങ്ങളിൽ മഹാരാജാവിന്‍റെ നിശ്ചയങ്ങളും, അഭിപ്രായങ്ങളും ഈ കുസൃതിക്കാരായ സേവകന്മാരുടെ ദുർമോഹങ്ങളെയും കുതന്ത്രങ്ങളെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാരാജാവിനു സ്വന്തമായി അഭിപ്രായങ്ങൾ ഇല്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ വാദിക്കുന്നില്ല.

അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഇരുപ്പത്തിരണ്ട്‌ വർഷക്കാലത്തെ രാജ്യഭരണ പരിചയത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം ഏതു രാജ്യഭരണ തന്ത്രജ്ഞനേയും ലജ്ജിപ്പിക്കത്തക്ക വിദഗ്ദ്ധതയും  കൗശലവും സമ്പാദിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കാനിടയുണ്ട്. ആ തിരുമേനിക്ക് തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുബത്തിനടുത്ത വിനയവും ഔദാര്യവും സുനയവും ധർമബുദ്ധിയും കൃത്യനിഷ്ഠയും കൊണ്ടുണ്ടായിരിക്കാൻ ന്യായമുള്ള  ശീലങ്ങളും  വാക്കുകളും  കൃത്യങ്ങളും സ്വാധീനങ്ങളായി ഭവിച്ചിരിക്കണം. ഇവയെ അറിയുന്നവരും, അനുഭവിക്കുന്നവരുമായ യൂറോപ്യന്മാരും, ഏതദ്ദേശീയ പ്രഭുക്കന്മാരും, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ  നാമത്തോട്  ഈ സേവകപ്പരിഷ, സ്വാർത്ഥ നിർവഹണത്തിനായും പരപീഡനത്തിനായും, സംഘടിപ്പിക്കുന്ന ദുര്യശസ്സിനെ അനാദരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തെ ബഹുമാനിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ആ തിരുമേനിക്ക്, രാജ്യഭരണ കാര്യങ്ങളിലുള്ള ദീർഘകാലത്തെ പരിചയത്തിൽ നിന്ന് സിദ്ധിച്ചിരിക്കാവുന്ന സ്ഥൈര്യം എത്രയോ  ശക്തിമത്തായിരിക്കേ, തന്‍റെ  യശസ്സിനേയും നാമത്തേയും നിരന്തരം മലിനപ്പെടുത്തി നശിപ്പിക്കുന്ന സേവകകീടങ്ങളെ അകറ്റുന്നതിനോ, അവരുടെ ഉപദേശങ്ങളെ  തടുക്കുന്നതിനോ, അദ്ദേഹത്തിന് ശക്തിയില്ലാതെ പോയതിൽ നാട്ടുകാരായ സർവ്വരും ഐകകണ്ഠൃേന രോദനം ചെയ്യുന്നു. ആ തിരുമേനിക്കു സിദ്ധിച്ചിരിക്കാവുന്ന പാശ്ചാത്യ വിദ്യാഭ്യാസവും ശാസ്ത്രപാണ്ഡിത്യവും ശീലഗുണൗഘവും സൗഹാർദ്ദമായ ലോകപരിചയവും ഉള്ള ഒരുവൻ ജ്ഞാനഹീനന്മാരും ദുഷ്‌കൃതന്മാരും കുത്സിതക്കാരുമായ സേവകന്മാർക്ക്  അടിമപ്പെട്ട് ജീവിതത്തെ നിർവഹിക്കുന്നത് അധർവണ  രഹസ്യങ്ങളിൽ അതിരഹസ്യമായ വിധിയുടെ ശക്തി ഹേതുവായിട്ടല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും? മഹാരാജാവിന്‍റെ ഈ ശോചനീയാവസ്ഥയെ അറിയുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് കോയ്മയും, അദ്ദേഹത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ തീരുമാനത്തെയും യശസ്സിനേയും  സേവകക്ലേശത്തിൽ  നിന്ന്  രക്ഷിക്കാത്തതു എന്താണെന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഈ സേവകന്മാർ നിർമിക്കുന്ന ക്ലേശങ്ങളെ  പരിഹരിക്കുന്നതിനു വേണ്ട പ്രത്യേക മനശക്ക്തി മഹാരാജാവിന് ഇല്ലാതെ പോയത് നാട്ടുകാരുടെയും രാജകുടുംബത്തിന്‍റെയും ദുർവിപാകം എന്നേ വരുന്നുള്ളൂ. ആണ്ടുതോറും എട്ടുലക്ഷം രൂപ തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരിൽ നിന്ന് കപ്പമായി വാങ്ങുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെന്‍റെു൦, അവരുടെ പ്രതിനിധിയായ റെസിഡൻ്റും മൗനത്തെ ദീക്ഷിക്കുന്നതു കൊണ്ട്, അവർ, അവരുടെ കടമയെ നിർവഹിക്കുന്നതായി വരുന്നില്ല. മഹാരാജാവ് സുജനങ്ങളിൽ ചേർന്ന ആളാണ്. അറിവും പഠിപ്പും സുശീലവും സുഗുണവും വേണ്ടുവോളും സമ്പാദിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം. അവയുടെ ഫലങ്ങളെ പ്രജകൾ അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അനുഭവിക്കുന്നതിന് അവർക്ക് ഭാഗ്യം ഇല്ലാതെ പോയത് ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെൻ്റ് ദീക്ഷിക്കുന്ന അനാർദ്രതയുടെ ആധിക്യം തന്നെ. ഈ ഘട്ടത്തിൽ പ്രജകൾ ആരോടാണ് പറയുക! വർത്തമാന പത്രങ്ങൾ വളരെക്കാലമായി അത്യുച്ചത്തിൽ മുറവിളി കൂട്ടീട്ടും ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെൻ്റിൻ്റെ ശ്രോത്രങ്ങളിൽ  പെടുന്നില്ല. കഷ്ടം തന്നെ ! പ്രജകളുടെ ഈ സേവക സങ്കടങ്ങളെ ദൈവത്തോടു പറയുകയല്ലാതെ ഗത്യന്തരമില്ലെന്നു വന്നിരിക്കുന്നു!! എന്നാലും, ഞങ്ങൾ വിരമിക്കുന്നില്ല. സേവക മർദ്ദനത്തിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ മഹാരാജാവും നാടും മുക്തിയെ പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ മോചനാർത്ഥം യത്നം ചെയ്യുന്നതിന് നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന വിവരം വായനക്കാരെ അറിയിച്ചുകൊണ്ട് തൽക്കാലം വിരമിക്കുന്നു. 


          


   

                           

The Travancore Monarchy (Four)

  • Published on November 13, 1907
  • 1230 Views

The first among them is Charavana. This person is known by some other names as well. Names such as Chami, Anantharamayyan also point to this man. Having grown weary and tired of committing misdeeds, this person lives somewhere at the palace in close proximity to the King. The other person, either out of fear of the British government or for protecting his dubiously earned wealth, is staying in a palatial building at some distance. Nonetheless, in order to meet his personal needs, he makes trips across town all day. His trips are conducted in such a way that upon watching them people might think that the royal palace itself, in all its splendour, is breaking loose from its position and going on a trip to Vadassery ten to fifteen times every day. These people spend much of their time each day, except for a short interval, at the royal palace with the intention of deflecting the King’s mind that is otherwise intent on doing virtuous deeds.

These servants, who are always alert about diverting the King’s mind, have already been employed to occupy two plush posts with a monthly pay of Rs 600/- and Rs 300/- each respectively. The first among them is a pukka illiterate and the second one is near literate. The deeds of these people are most abominable. Their families do not have any social standing. Not even a single attribute that would define other humans is applicable to these men. It is two people like them who are appointed by the great King as his advisers to guide him in matters related to the administration of the state as well as the affairs of the royal family. In the administration of the Travancore monarchy, the King’s decisions and opinions depend on the ulterior motives and intrigues of these mischievous servants.

We do not argue that the King does not have his own opinions. It is possible that in his 22 years of governance, he must have acquired the skill and the ability to outwit any skilful state administrator or strategist. The King must have become susceptible to influences under the guise of humility, generosity, sound policy, charity and punctuality befitting the Travancore monarchy. The Europeans and their lords, who are privy to this, respect and honour him fully. They have scant regard for the fame these mean servants have managed to gain by attaching their names to that of the King with the ulterior motive of serving self-interests and the evil intention of harming others. However, the people at large grieve over the King’s inability to ward off these pests who take advantage of the proximity they have with him despite the King himself having gained considerable determination, thanks to his long rule. That a King like him who has acquired western education, scientific knowledge, refined behaviour and experiences of the world should lead a life in subservience to the whims of some ignorant servants is inexplicable except in terms of the pulls of fate. How else can one explain this? And no one understands why the British rule , which is seized of the deplorable situation the King is in, does not make any effort to save him and his reputation from these evil servants. It is but the misfortune of the people and the royal family that the King is bereft of the fortitude to resolve the hardships caused by these servants. Just because the British government, which receives Rs 8 lakh as tax every year from the Travancore government, and its representative -- the Resident – remain silent, it does not mean that they are discharging their duties.

The King belongs to the refined class of people. He must have acquired knowledge and exemplary behaviour expected of a person of his standing. The subjects of Travancore are in the know on the subject but they are not fortunate enough to enjoy its fruits, thanks to the British government remaining overwhelmingly unsympathetic. To whom shall the subjects complain at this stage? Although newspapers have been vociferous about it for long, their voices do not reach the ears of the British government. The subjects have no way available to them to complain about the tormenting servants other than calling on God! We are not done yet, though. We temporarily take leave of you, readers, by announcing our determination to continue to make every effort until the great King and the country are freed from the torment of these servants.

Translator
Ajir Kutty

K.M. Ajir Kutty is a writer, translator, and poet in Malayalam and English. He has won the M.P. Kumaran Memorial Award for Translation from the Kerala State Institute of Languages and the Jibanananda Das award for translation from the Kolkata based Antonym Magazine. He lives at Edava in Thiruvananthapuram District.

Copy Editor
Priya Iyer

Priya is a partner and co-founder at The Word Salad, a content first company that helps individuals and businesses put their best thoughts forward. She is also an aspiring writer and has dabbled in short stories and poems.

You May Also Like