ആവശ്യമേത് ? പത്രനിരോധനമോ , അഴിമതിനിരോധനമോ

freedom of press ?  Or freedom from corruption ?

"തിരുവിതാകൂറിൽ ഇപ്പോൾ ആവശ്യമുള്ളത് പത്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നിരോധിക്കുന്നതിനുള്ള നിയമമല്ല. അഴിമതിക്കാരെ അമർത്തുകയും; ഗവൺമെന്റിന്റെ ഘടകങ്ങൾ എല്ലാം സത്യം, നീതി മുതലായ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരായിരിക്കയും ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഭരണസമ്പ്രദായമാകുന്നു"_  എന്ന് ഞങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ തവണ പ്രസ്‌താവിച്ചിരുന്നുവല്ലോ.  രാജ്യഭരണ കാര്യത്തിൽ നിരോധന നയം എന്ന് ശാന്തമായി വിളിക്കപ്പെട്ട നിഗ്രഹ നയത്തിന്റെ പ്രവേശം ഇക്കാലത്തു അസ്ഥാനത്തിലാണെന്നും; ഈ നയത്തിന്റെ ആവശ്യം ഭാവിയായ ഫലം, ജനങ്ങളുടെ സങ്കട പ്രകടനങ്ങളെ അമർത്തുകയല്ലാ   വളർത്തുകയാണെന്നും, ഞങ്ങൾ മറ്റൊരു സന്ദർഭത്തിലും പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു.  ഈ നയത്തിന്റെ ഫലങ്ങളെന്നു തെറ്റായോ ശരിയായോ പ്രലോഭനങ്ങളാൽ വിചാരിക്കപ്പെട്ടുവരുന്നു.  അന്യദേശങ്ങളിലെ ചില സംഭവങ്ങൾ ....അറിവിൽ പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ രാജ്യഭരണങ്ങളിൽ നിഗ്രഹ നയങ്ങൾ കൈകൊള്ളുവാൻ ഉപദേശിക്കയോ വിചാരിക്കയോ ചെയ്യുന്നത് ബുദ്ധിപൂർവ്വകമായ തന്ത്രമല്ലാ. തിരുവിതാകൂർ ഒരു സ്വദേശ്യ രാജാവിനാൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന രാജ്യമായതിനാൽ, വിദേശീയ ഗവൺമെന്റിനാൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്ന മറുനാടുകളിലെ ജനങ്ങൾക്ക് തോന്നാവുന്ന താപമോ വൈമനസ്യമോ, ഇവിടത്തെ പ്രജകൾക്ക് ഉണ്ടാകേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്നും ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.  ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ നാഷണലിസ്റ് എന്ന സ്വരാജ്യാവകാശ കക്ഷിക്കാരെപ്പോലെ, മേൽക്കോയ്മയെപ്പറ്റി നികരണമായോ നിഷ്‌കരണമായോ വല്ലതും പറയുന്നതിനുള്ള ആവശ്യം ഇവിടെ ഇല്ല.  അവിടെയാകട്ടെ രാജ്യഭരണ കർമ്മം നടത്തേണ്ട അവകാശം സ്വദേശിക്കു തന്നെ കിട്ടണമെന്നും; വിദേശീയ ആവശ്യമില്ലെന്നുമാണ് സ്വരാജ്യ വാദത്തിൽ അതിക്രമ കക്ഷികൾ വഴക്ക് കൂടുന്നത്.  ഈ സംസ്ഥാനത്തിൽ, ഗവൺമെന്റിനെ പറ്റി വഴക്കില്ലെന്നിരിക്കിൽ,തിരുവിതാകൂറിലെ ജനങ്ങൾക്ക് അസ്വസ്ഥത ഏതു നിമിത്തം ആയിരിക്കാം? ഗവൺമെന്റിന്റെ സ്വരൂപം നിമിത്തമല്ലാ; ഗവൺമെൻറ് പ്രജകളുടെ പതിച്ചിരിക്കയാണ് ജനങ്ങളുടെ അസ്വസ്ഥത.  തിരുവിതാംകൂർ സംസ്ഥാനം സ്ഥിതി സ്ഥാപകമായ ഒരു ഹിന്ദു രാജകുടുംബത്താൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്നതാണല്ലോ.  പൗരസ്ത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ പാശ്ചാത്യ രാജ്യതന്ത്രം പരിഷ്കാരത്തിന്റെ ബോധം എത്രതന്നെ ബലവത്തായി ബാധിച്ചാലും, രാജ്യഭരണ പരിഷ്‌കാരം ദുസ്സഹമാണെന്നുള്ള  വാദം തെറ്റാണെന്നു, തുർക്കി രാജ്യത്തിലെ ഇപ്പോഴത്തെ രാജ്യതന്ത്ര പരിഷ്കാരത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി "മറാട്ട" എന്ന ....ഇക്കഴിഞ്ഞ ലക്കത്തിൽ ചൂണ്ടികാണിച്ചിട്ടുള്ളത്.  തിരുവിതാംകൂറിലും പരമാർത്ഥം തന്നെയാകുന്നു.  രാജാവ് ഈശ്വരന്റെ അംശമാണെന്നും, രാജാവിന്റെ പേരിനെ കൂട്ടുപിടിച്ചു കൊണ്ടുള്ളത് എന്ത്‌ തന്നെ ചെയ്താലും പ്രജകൾ സഹിച്ചു കൊള്ളുകയാണ്.  പ്രജാധർമ്മമെന്നുള്ള പഴയ വിശ്വാസങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ വിദ്യാഭ്യാസത്താൽ ഉറയ്ക്കപ്പെട്ടു പോയിട്ടുണ്ട്.  അതിനാൽ തന്നെയാണ് രാജസേവകന്മാരുടെ  വിക്രിയകൾ ജനങ്ങൾക്ക് രുചിക്കാത്തത്.  അക്രമങ്ങളെയും അഴിമതികളെയും അനുവദിക്കുന്ന അവസ്ഥ തന്നെ.  ജനങ്ങൾക്ക് പാശ്ച്യാത്യരിൽ നിന്ന് സിദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള് ഉത്തരങ്ങളായ പ്രമാണങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായിട്ടുള്ളതാകുന്നു.  രാജസേവകന്മാരുടെ അക്രമങ്ങളെ സഹിക്കാഞ്ഞു ,  അവയെ അമർത്തുവാൻ ഈ നാട്ടിലെ ജനങ്ങൾ പഴയ കാലത്തും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലെന്നില്ലാ.  അക്കാലത്തെ ജനങ്ങൾ, രാജ്യകാര്യതന്ത്രത്തിൽ പരിഷ്കൃതത്വ ബോധം കൊണ്ടായിരിക്കയില്ലാ ...അസഹ്യതയെ കാണിച്ചത്; ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പ് ജയന്തൻ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിയുടെ ധിക്കാരങ്ങളെ അടർക്കുവാൻ ജനങ്ങൾ തുനിഞ്ഞത്,  രാജാധികാരത്തെ അനര്ഹനായും അയോഗ്യനായുമുള്ള ഒരു നൃഷ്ഠൻ അപഹരിച്ചു പ്രയോഗിച്ചതിങ്കൽ അവർക്കുണ്ടായ അഭിമാനഭംഗ  വിചാരത്തിലായിരുന്നു.  അവർ രാജാവിനെ രാജാവെന്ന ഭക്തിയോടെ ആദരിച്ചിരുന്നതിനാൽ, രാജാധികാരത്തെ ആക്രമിക്കുന്നവരോട്  കാണിച്ചിരുന്ന വെറുപ്പ് ഏകദേശം മതവിശ്വാസാക്രമികളോടുള്ളതിനോടൊപ്പമായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.  എന്നാൽ, ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്തെ  വിചാരം അതാണെന്ന് പറഞ്ഞുകൂടാ.  "രാജാവിനെ ചുഴലുന്ന ദൈവത്വം, അതി ശീഘ്രം, നിഷ്പ്രഭമായിത്തീരുന്നു;  രാജാക്കന്മാരുടെ സ്വച്ഛാധികാര ദിനങ്ങൾ കേവലം അതീത കാലത്തിൽ പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു".  എന്നുള്ള ബോധം പശ്ച്യാത്യ രാജ്യതന്ത്ര തത്വങ്ങൾ ജനങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പിച്ചു വരുന്ന അവസ്ഥയാണ്.  ഇക്കാലത്തെ ജനങ്ങൾ രാജസേവകന്മാരുടെ അധികാര പ്രകടനങ്ങളെ മതവിശ്വാസാക്രമമായിട്ടല്ലാ വിചാരിക്കുന്നത്;  രാജ്യധർമ്മ ഭ്രംശമായി ഗണിക്കുന്നു.  സ്ഥാനം പോയി, കരാർ പ്രമാണമായിരിക്കുന്ന ഇക്കാലത്തു,  കർത്തവ്യം കാർത്ത്യവ്യത്തിന് വേണ്ടി എന്ന നിഷ്ഠ, ജനങ്ങൾക്ക് വർദ്ധിച്ചു വരുന്നതിനാൽ,  രാജ്യഭരണ നടവടികളിൽ,  ഗവൺമെന്റുദ്യോഗസ്ഥന്മാരുടെയും,  രാജസേവകന്മാരുടെയും അനർഹവും അനാവശ്യവുമായ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങൾ ദ്വേഷിക്കുന്നതു സ്വാഭാവികം തന്നെയാണ്.  ഈ പ്രവേശത്തെ വിരോധിക്കുന്നതാകയല്ലാതെ, അത് നിമിത്തമുണ്ടാകുന്ന ജന സങ്കടം പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നതെങ്ങനെയെന്നു ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. തിരുവിതാംകൂറിലെ വർത്തമാന പത്രങ്ങൾ ഇക്കാലത്തു ഗവൺമെന്റിനെ യാതൊരു കാരണവശാലും ദ്വേഷിക്കുന്നില്ലാ;  അതിന്റെ  ആവശ്യമില്ലാ;  അവ എന്തിനെയെങ്കിലും, ആരെയെങ്കിലും ദ്വേഷിക്കുന്നെണ്ടങ്കിൽ,  അത് ഗവൺമെന്റു ഭാരവാഹികളുടെ ഭരണദൂഷണങ്ങളയെയും,  ഈ ദോഷങ്ങളുടെ കർത്താക്കളായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരുടെയും, അവയ്ക്കും അവർക്കും പ്രേരകന്മാരായി നിന്ന് രാജ്യത്തിൻറെ സത്‌കീർത്തിയെത്വംസിക്കുന്ന രാജസേവകന്മാരെയും ആകുന്നു.  

You May Also Like